Op 31 december zijn we in tijdens de dag naar Emmen gegaan. Emmen is een stadje niet ver van Westerbork. En kennelijk is daar een heel grote Zoo. Die stond op de planning om te gaan bezoeken, dus we zetten al vroeg uit om op pad te gaan.
Eerst natuurlijk ontbijten. Het buffet was geweldig. Het was misschien niet het meest uitgebreide, maar je had er alles wat je nodig had. Van cornflakes tot brood, van sandwiches tot croissants, spek met eieren of gekookte eieren, versgeperst sinaasappelsap of koffie en thee, verschillende soorten kaas en vlees en confituur. Meer had je niet nodig, alles was lekker en vers.
Onderweg naar het dierenpark dan, viel me iets op. Nederland is een verlaten plek. Misschien wat verduidelijken. In agrarische gebieden, zoals bv West-Vlaanderen, heb je soms het gevoel alsof je in the middle of nowhere aan het rondrijden bent. Je rijdt langs en tussen velden en akkers door zonder al te veel leven tegen te komen. In Nederland is dat nog een pak erger. Waar je bij ons nog hier en daar wat lintbebouwing tegenkomt of een paar boerderijen en hoeves, kom je in Nederland niets van dat alles tegen. Wegen lopen van stad naar stad of dorp, en die beginnen vanaf de bebouwde kom en eindigen daar ook. Het ene moment rij je door de velden en het volgende zit je tussen appartementsblokken. Die overgang is echt enorm drastisch. Niemand woont buiten woonkernen. Het doet ook heel hard denken dat het merendeel van de Nederlandse steden volledig gesticht zijn volgens een grondplan en niet natuurlijk gegroeid, zoals bij ons. Eventjes mijn mening daarover.
Om even verder te gaan op het stichtingsidee van hierboven: Heel Emmen lijkt in functie van zijn dierentuin te staan. Overal zie je beelden, foto's en sculpturen van dieren. En niet zomaar tijdelijke constructies als promotiestunt, maar echt blijvend. De dierentuin ligt in het midden van de stad en bestrijkt de helft van het stadsoppervlak, dat misschien maar zo groot is als Diksmuide. Probeer je dat eens voor te stellen, de Antwerpse Zoo in het centrum van Diksmuide. Wel, zo is die stad opgebouwd. Pas op, voor de rest is die stad hypermodern en hebben ze er alles.
Nu bestaat die dierentuin uit twee delen, het deel dat in het centrum is gelegen en het deel aan de stadsrand, dat uitbreiding is. De parking bevindt zich ook aan het buitenste deel, dus dat was het eerste dat we gingen bezoeken. Enorme parking ook.
Het weer was niet formidabel, maar het regende niet door. Het was aan het regenen van willen, maar niet kunnen, dus het stoorde niet echt om veel buiten te moeten lopen.
Beide delen van de dierentuin hebben kassa's en je kan met het ticket van de ene helft ook in de andere, dus dat is wel een flexibel systeem. Ook zijn de twee delen verbonden met een loopbrug. Waarmee weeral mijn punt van die dierentuin als centrale orgaan van de stad bewezen is. Ze hebben een loopbrug die de helft van de stad overspant om de twee delen van de dierentuin met elkaar te verbinden. Als dat niet weten waar je toerisme ligt uitstraalt, dan weet ik het ook niet meer.
De uitbreiding van de zoo is het kleinste gedeelte van de twee. Daar houden ze vooral projecten en speciale presentaties, alsook een binnenspeeltuin. Zo heb je er een heel pinguïn-habitat en kan je vrij tussen die beestjes doorlopen. Ze zijn vrij nieuwsgierige dieren en schrikken er niet voor terug om toch even hun snoet uit hun nesten te steken om te zien wat een aantal toeristen bij hen te zoeken heeft. Er is dan ook een gebouw volledig aan de pinguïns gewijd, waarin je allerlei info kan terugvinden over de dieren, alsook spelletjes en interactieve presentaties kan doen. Er is ook een hele gang met een glazen wand, waardoor je de pinguïns kunt zien zwemmen in hun buitenverblijf. En ik kan je verzekeren, dat waren een hele hoop pinguïns in een hele hoop water. En ze waren in vorm. Je had ze soms moeten zien zwemmen. Tegen 15/u door het water 'vliegen', om dan als dolfijnen er geregeld uit te springen. Ja, volgens mij hebben die beestjes zeker niets tekort.
Daarna liepen we langs een kleiner verblijf, waar er een vorm van oer-lama zou moeten zitten. Een soort van wilde lama die bijna uitgestorven is, maar veel ouder is dan de lama die de meeste mensen kent, en dus waarschijnlijk een nog levende vooroudersoort is. Die hebben we helaas niet gezien. Wat ergens wel begrijpelijk is, aangezien lama's waarschijnlijk niet zo verzot zijn op regen in vergelijking met pinguïns.
Hun verblijf was ook vlak naast Yucatan, de binnenspeeltuin van de zoo. Volledig in het thema van, zoals de naam al verraadde, de oude Zuid-Amerikaanse culturen. Er stond een ware Inca-tempel om op te klimmen en kluiteren, overal houten boomhutten en trappen, ladders en bruggen om er te geraken, schuifaffen, bootjes om je over water te trekken (ja, echt water), tunnels om door te kruipen en een replica van een Spaans galjoen. Ja, ik kan je zeggen, Wouter en ik hadden eventjes spijt om al zo oud en groot te zijn, want anders hadden we daar de rest van de dag gezeten.
Het volgende gedeelte was een expo over water en waterzuivering. Je kreeg eerste de eigen waterzuiveringsinstallatie van de dierentuin te zien. Een bekken met allerlei plantensoorten in met bacteriën die het water reinigen en herstellen. Een hele hoop uitleg gekregen daarbij. Daarna een gang naar de echte machines met tanks en leidingen. In die gang waren allerlei leuke experimenten opgesteld waardoor je al spelend kon leren over viscositeit, massadichtheid, drijven en zinken en nog veel meer. Allemaal om meer te leren over water. Dan de grote installaties. Die houden al het water in de dierentuin proper. Elk circuit heeft zijn eigen installatie en gebruikt andere technieken. De soepschildpadden hadden er één, de pinguïns een tweede en de nijlpaarden de laatste. Het gewone afvalwater van de wc's en het restaurant kwamen ook in het circuit terecht om gereinigd te worden. Best wel interessant.
Je kwam dan ook nog langs een aquarium waarin die voorgenoemde soepschildpadden in ronddobberden.
Dan was het tijd om naar het hoofddeel van de zoo te gaan.
(to be continued)
woensdag 4 januari 2012
vrijdag 30 december 2011
Nederland Nieuwjaar
Ik had het misschien al eerder moeten melden, maar vanaf vandaag zit ik in Nederland. En hier zal ik blijven
tot 2 januari. Mama wou met Oud-Nieuw iets speciaals doen en zag dan deze promotie. Ze vroeg de meningen erover en wij zagen dat wel zitten, ook al wisten we niet echt wat te verwachten. Daarmee zitten we nu dus 400 km noordelijker dan dat we anders zouden zitten.
We zitten in Friesland, in de provincie Drenthe. Een dorpje in de provincie Emmen, Westerbork, wat zoveel zou betekenen als 'Westerlijke Burcht'. Ons hotel was vroeger de abdij van Westerbork en noemt dan ook toepasselijk Abdij Westerbork. Je kan het niet echt aan de buitenkant zien dat het een abdij was, maar daar kunnen allerlei redenen voor zijn: het was een christelijke abdij in protestants Nederland, het staat gewoon op de oude site van de abdij, het was de brouwerij van abdijbier... wie weet. Wel is het interieur redelijk abdij-achtig ingericht. Zo heb je overal het gevoel dat je in een Romaanse kerk zit, behalve dan in de kamers, die zijn hypermodern. Wouter en ik delen en kamer, en mama en Jurgen zitten in de kamer naast ons.
Het dorpje is niet groot, denk Vladslo als je weet waar ik woon, maar ze hebben er wel alles. Een aantal restaurants en bistro's, een echte supermarkt, een cultureel centrum, een marktplein, een oliebollenkraam (in België zou het een frituur zijn), een museum en dan nog een aantal zaken zoals bakkers en slagers. Je zou je haast beginnen afvragen waar er nog plaats is om gewoon te wonen.
Ook in de omgelegen gebieden is er veel te vinden. In het toeristisch centrum hebben ze ons weten te vertellen dat er een aantal archeologische sites nabij zijn, alsook een grote dierentuin en een oud gevangeniscomplex. We hebben dan ook al een selectie gemaakt van wat we gaan bezoeken en morgen staat de zoo op het programma.
We zijn vandaag ook al oliebollen gaan eten en ik zeg het je, die van bij ons op de kermis, die trekken op niets in vergelijking met deze. Zoals alleen echte Belgen échte frieten kunnen maken, kunnen alleen Nederlanders échte oliebollen maken. En het kraam heeft onlangs zelfs in de krant gestaan vanwege zijn 25-jarig bestaan, dus ervaring genoeg. En dat proef je (niet dat die oliebollen 25jaar oud zijn é).
Ook hebben we even een kort bezoek gebracht aan het kleine, plaatselijke museum. Het Papierknipselmuseum. En je krijgt precies te zien wat de titel doet vermoeden: Papierknipsels. Wat moet je je daar bij voorstellen? Wel, uitgeknipte silhouetten van mensen, taferelen uitgeknipt in zwart papier, religieuze thema's uitgesneden uit allerlei soorten papier en trouwstukjes die geborduurd lijken met papier. Heel indrukwekkend eigenlijk, en waarschijnlijk niet al te makkelijk om te maken. Denk aan een opgevouwen papier, waar je een mannetje uitknipt en dan openvouwt, zodat je er meerdere hebt. Wel, zoiets, maar dan met planten, dieren, mensen, kledij en ontzettend gedetailleerd tot op de millimeter.
Voor de rest deden we het rustig aan en werkten Wouter en ik nog wat voor school.
Nu zitten we elk op onze kamer en genieten we wat van de sfeer hier. Beneden is er een trouw aan de gang (je kan hier ook trouwen in de "kapel") en buiten steken 'die zotte Hollanders' geregeld vuurwerk af. Hopelijk geraken we geen ogen daaraan kwijt.
Misschien ook even melden: Ik heb mijn gsm ten allen tijde bij en sms'en die je mij stuurt, zijn NIET duurder. Het is enkel duurder als ik moet terugzenden. Wat betekent dat concreet: je mag mij gedurende de volgende dagen wel sms'en en ik zal antwoorden als het erom vraagt, maar ik zal waarschijnlijk niet reageren op alle Nieuwjaars-sms'en die ik morgenavond krijg. Denk dus niet dat ik je geen prettig Nieuwjaar toewens, maar het ligt gewoon nogal duur anders. Als er iets concreets te vertellen of melden valt, zal ik zoals altijd antwoorden (tot op zekere hoogte).
tot 2 januari. Mama wou met Oud-Nieuw iets speciaals doen en zag dan deze promotie. Ze vroeg de meningen erover en wij zagen dat wel zitten, ook al wisten we niet echt wat te verwachten. Daarmee zitten we nu dus 400 km noordelijker dan dat we anders zouden zitten.
We zitten in Friesland, in de provincie Drenthe. Een dorpje in de provincie Emmen, Westerbork, wat zoveel zou betekenen als 'Westerlijke Burcht'. Ons hotel was vroeger de abdij van Westerbork en noemt dan ook toepasselijk Abdij Westerbork. Je kan het niet echt aan de buitenkant zien dat het een abdij was, maar daar kunnen allerlei redenen voor zijn: het was een christelijke abdij in protestants Nederland, het staat gewoon op de oude site van de abdij, het was de brouwerij van abdijbier... wie weet. Wel is het interieur redelijk abdij-achtig ingericht. Zo heb je overal het gevoel dat je in een Romaanse kerk zit, behalve dan in de kamers, die zijn hypermodern. Wouter en ik delen en kamer, en mama en Jurgen zitten in de kamer naast ons.
Het dorpje is niet groot, denk Vladslo als je weet waar ik woon, maar ze hebben er wel alles. Een aantal restaurants en bistro's, een echte supermarkt, een cultureel centrum, een marktplein, een oliebollenkraam (in België zou het een frituur zijn), een museum en dan nog een aantal zaken zoals bakkers en slagers. Je zou je haast beginnen afvragen waar er nog plaats is om gewoon te wonen.
Ook in de omgelegen gebieden is er veel te vinden. In het toeristisch centrum hebben ze ons weten te vertellen dat er een aantal archeologische sites nabij zijn, alsook een grote dierentuin en een oud gevangeniscomplex. We hebben dan ook al een selectie gemaakt van wat we gaan bezoeken en morgen staat de zoo op het programma.
We zijn vandaag ook al oliebollen gaan eten en ik zeg het je, die van bij ons op de kermis, die trekken op niets in vergelijking met deze. Zoals alleen echte Belgen échte frieten kunnen maken, kunnen alleen Nederlanders échte oliebollen maken. En het kraam heeft onlangs zelfs in de krant gestaan vanwege zijn 25-jarig bestaan, dus ervaring genoeg. En dat proef je (niet dat die oliebollen 25jaar oud zijn é).
Ook hebben we even een kort bezoek gebracht aan het kleine, plaatselijke museum. Het Papierknipselmuseum. En je krijgt precies te zien wat de titel doet vermoeden: Papierknipsels. Wat moet je je daar bij voorstellen? Wel, uitgeknipte silhouetten van mensen, taferelen uitgeknipt in zwart papier, religieuze thema's uitgesneden uit allerlei soorten papier en trouwstukjes die geborduurd lijken met papier. Heel indrukwekkend eigenlijk, en waarschijnlijk niet al te makkelijk om te maken. Denk aan een opgevouwen papier, waar je een mannetje uitknipt en dan openvouwt, zodat je er meerdere hebt. Wel, zoiets, maar dan met planten, dieren, mensen, kledij en ontzettend gedetailleerd tot op de millimeter.
Voor de rest deden we het rustig aan en werkten Wouter en ik nog wat voor school.
Nu zitten we elk op onze kamer en genieten we wat van de sfeer hier. Beneden is er een trouw aan de gang (je kan hier ook trouwen in de "kapel") en buiten steken 'die zotte Hollanders' geregeld vuurwerk af. Hopelijk geraken we geen ogen daaraan kwijt.
Misschien ook even melden: Ik heb mijn gsm ten allen tijde bij en sms'en die je mij stuurt, zijn NIET duurder. Het is enkel duurder als ik moet terugzenden. Wat betekent dat concreet: je mag mij gedurende de volgende dagen wel sms'en en ik zal antwoorden als het erom vraagt, maar ik zal waarschijnlijk niet reageren op alle Nieuwjaars-sms'en die ik morgenavond krijg. Denk dus niet dat ik je geen prettig Nieuwjaar toewens, maar het ligt gewoon nogal duur anders. Als er iets concreets te vertellen of melden valt, zal ik zoals altijd antwoorden (tot op zekere hoogte).
Kadootjes
Even een overzicht schetsen van wat de feestdagen al van buit hebben opgebracht:
- 1 cadeaubon twv 20euro van de Free-Recordshop
- 1 cadeaubon twv 20euro van de Saturn
waarmee dan al een cd van Greenday en een Collectiedvd van Age of Empires is aangekocht
- 1 schoendoos met snoep
- 1 dvd film 'Repo Man'
- 3 cd's oa van Avenged Sevenfold en Good Charlotte
- 1 boek 'Metamorfosen' van Ovidius
- 1 doosje smurfenkoeken (dank u, Wouter)
- 1 laptopstand met ventilatie tegen oververhitting
- 2 dvd-boxen van 'House M.D.' seizoen 6 en 7
We kunnen zeggen dat het een goede vangst is dit jaar.
Ik heb gekregen wat ik wou en meer.
En dan nog fijne feesten er bovenop.
Zo kent iedereen wel het klassieke gourmet- of fonduefeestmaal met Kerstmis en Nieuwjaar, maar
nu is er sinds kort iets nieuws op de markt dat ook enorm aan het aanslaan is.
Een soort van gourmet-wok.
Iedereen heeft een eigen kookplaatje en een mini-wokpannetje en kan daarmee dan zijn eigen gerechten
klaarmaken à volonté.
Allileke en Palleke hadden een groot assortiment vlees, vis en groenten klaargezet en ook aan verschillende
sauzen was er geen tekort. Ik denk dat we allemaal veel meer gegeten hebben, dan dat we honger hadden, gewoon om alle mogelijk combinaties die we konden bedenken eens uit te proberen. Echt geweldig. Zwaar aan te raden aan iedereen die voor wok, gezelligheid en feesten is.
- 1 cadeaubon twv 20euro van de Free-Recordshop
- 1 cadeaubon twv 20euro van de Saturn
waarmee dan al een cd van Greenday en een Collectiedvd van Age of Empires is aangekocht
- 1 schoendoos met snoep
- 1 dvd film 'Repo Man'
- 3 cd's oa van Avenged Sevenfold en Good Charlotte
- 1 boek 'Metamorfosen' van Ovidius
- 1 doosje smurfenkoeken (dank u, Wouter)
- 1 laptopstand met ventilatie tegen oververhitting
- 2 dvd-boxen van 'House M.D.' seizoen 6 en 7
We kunnen zeggen dat het een goede vangst is dit jaar.
Ik heb gekregen wat ik wou en meer.
En dan nog fijne feesten er bovenop.
Zo kent iedereen wel het klassieke gourmet- of fonduefeestmaal met Kerstmis en Nieuwjaar, maar
nu is er sinds kort iets nieuws op de markt dat ook enorm aan het aanslaan is.
Een soort van gourmet-wok.
Iedereen heeft een eigen kookplaatje en een mini-wokpannetje en kan daarmee dan zijn eigen gerechten
klaarmaken à volonté.
Allileke en Palleke hadden een groot assortiment vlees, vis en groenten klaargezet en ook aan verschillende
sauzen was er geen tekort. Ik denk dat we allemaal veel meer gegeten hebben, dan dat we honger hadden, gewoon om alle mogelijk combinaties die we konden bedenken eens uit te proberen. Echt geweldig. Zwaar aan te raden aan iedereen die voor wok, gezelligheid en feesten is.
dinsdag 27 december 2011
Kerst
Zondag vierden we Kerstmis (duh).
Ik had een week geleden al de vraag gekregen van papa of Evelien niet wou meevieren met ons, dus kreeg die meteen een uitnodiging op haar bord om mee te vieren hier in Wilrijk.
Ik ben ze dan kort na de middag gaan ophalen aan het station. Of eerlijk gezegd, Wouter en ik zijn ze gaan ophalen, want ik kan nog geen schoenen aandoen met mijn teen, en daarom mag ik ook nog niet terug rijden.
We lieten ze eerst al wat acclimatiseren aan de nieuwe omgeving in de auto en begonnen ze voor te bereiden op het feestje. Zowel Wouter als ik vonden het nodig om even een bijlage te geven bij de familie die aanwezig ging zijn op het feestje. Het was niet enkel papa, Min, Wannes, Willem, Wouter en ik, maar ook nog Tante Betty, Tante Marleen en Tante Annie die er bij gingen zijn en daar ben je beter op voorbereid. De tantes, de zussen van Min, zijn nogal een ras apart. Het zijn heel toffe dames, maar wel een beetje aan de luide en drukke kant en dat kan soms wel afschrikken. Dus we gaven Evelien even de achtergrond op een paar tantes, zodat ze wist waar ze vandaan kwamen.
Thuis aangekomen werd ze dan half besprongen door Min en papa die haar langs alle kanten welkom heetten en zeiden dat het geweldig was haar te leren kennen. Dan kennis gemaakt met de Willem en Wannes voordat we ons allen in de living zetten om wat te babbelen. De tantes waren er nog niet, dus namen we al een aperitief met het gezin. We deelden ook al de kadootjes uit die we voor elkaar hadden. Elk jaar trekken we één naam van iemand uit het gezin, waar je dan iets voor moet halen. Ik had Min getrokken en zij kreeg een waardebon met een aantal staaltjes van de ICI Paris XL van mij. Ik kreeg de film Repo-man van Willem en een Saturn-waardebon. Evelien zat niet mee in het systeem, maar kreeg van ons allen een boekenbon van de Standaard Boekhandel. En zij gaf ons allen een grote doos vol met snoep (en met groot, bedoel ik groot. Een grote schoendoos van botten) en mij een doosje 'neuzekes' en een bon van de Free-Recordshop.
Daarna kwamen de tantes en deden we een tweede aperitief (geen bezwaren hier). We praatten een beetje terwijl de voorraad drank nogal snel achteruit ging (Tante Annie heeft een tijdje, en veel alcohol, nodig om in gang te geraken). De ene semi-filosofische discussie na de andere kwam naar boven en we hebben ons bij elke toch goed geamuseerd. Dan gingen we aan tafel.
Typisch kerstdiner: Een voorgerechtje, garnalen- of zalmcocktail; soep, bloemkoolsoep; hoofdgerecht, gevulde kalkoen met gestoofde appels, kroketjes en boontjes; en ijs als dessert. En natuurlijk allemaal vergezeld met een hoop wijn.
Het werd wel heel luid na een tijdje en de onderwerpen wat meer bizar, maar Evelien kon zich er nog altijd goed in vinden. Ze deed heel leuk mee de hele tijd en dat luchtte wel op. Ik was bang dat het misschien wat teveel ging zijn.
Uiteindelijk zijn de tantes dan naar huis gegaan en hebben wij het ons nog gezellig gemaakt in de zetel.
Nog een opgenomen film gezien, The Taking of Pelham 1 2 3 met John Travolta en Denzel Washington. Echt een goeie film. Daarna ook nog Little Britain Abroad gezien, tot we te moe waren om nog verder te gaan.
Snel in bed gekropen en oogjes dichtgedaan.
Evelien dan gisteren op de trein gezet, nadat we in 't stad nog in de Quick zijn gaan eten.
Het viel wel op dat het op het einde toch wel wat veel werd voor haar. Maar ze kon dan naar huis gaan en het zal dan wel weer iets rustiger zijn geworden.
Ik had een week geleden al de vraag gekregen van papa of Evelien niet wou meevieren met ons, dus kreeg die meteen een uitnodiging op haar bord om mee te vieren hier in Wilrijk.
Ik ben ze dan kort na de middag gaan ophalen aan het station. Of eerlijk gezegd, Wouter en ik zijn ze gaan ophalen, want ik kan nog geen schoenen aandoen met mijn teen, en daarom mag ik ook nog niet terug rijden.
We lieten ze eerst al wat acclimatiseren aan de nieuwe omgeving in de auto en begonnen ze voor te bereiden op het feestje. Zowel Wouter als ik vonden het nodig om even een bijlage te geven bij de familie die aanwezig ging zijn op het feestje. Het was niet enkel papa, Min, Wannes, Willem, Wouter en ik, maar ook nog Tante Betty, Tante Marleen en Tante Annie die er bij gingen zijn en daar ben je beter op voorbereid. De tantes, de zussen van Min, zijn nogal een ras apart. Het zijn heel toffe dames, maar wel een beetje aan de luide en drukke kant en dat kan soms wel afschrikken. Dus we gaven Evelien even de achtergrond op een paar tantes, zodat ze wist waar ze vandaan kwamen.
Thuis aangekomen werd ze dan half besprongen door Min en papa die haar langs alle kanten welkom heetten en zeiden dat het geweldig was haar te leren kennen. Dan kennis gemaakt met de Willem en Wannes voordat we ons allen in de living zetten om wat te babbelen. De tantes waren er nog niet, dus namen we al een aperitief met het gezin. We deelden ook al de kadootjes uit die we voor elkaar hadden. Elk jaar trekken we één naam van iemand uit het gezin, waar je dan iets voor moet halen. Ik had Min getrokken en zij kreeg een waardebon met een aantal staaltjes van de ICI Paris XL van mij. Ik kreeg de film Repo-man van Willem en een Saturn-waardebon. Evelien zat niet mee in het systeem, maar kreeg van ons allen een boekenbon van de Standaard Boekhandel. En zij gaf ons allen een grote doos vol met snoep (en met groot, bedoel ik groot. Een grote schoendoos van botten) en mij een doosje 'neuzekes' en een bon van de Free-Recordshop.
Daarna kwamen de tantes en deden we een tweede aperitief (geen bezwaren hier). We praatten een beetje terwijl de voorraad drank nogal snel achteruit ging (Tante Annie heeft een tijdje, en veel alcohol, nodig om in gang te geraken). De ene semi-filosofische discussie na de andere kwam naar boven en we hebben ons bij elke toch goed geamuseerd. Dan gingen we aan tafel.
Typisch kerstdiner: Een voorgerechtje, garnalen- of zalmcocktail; soep, bloemkoolsoep; hoofdgerecht, gevulde kalkoen met gestoofde appels, kroketjes en boontjes; en ijs als dessert. En natuurlijk allemaal vergezeld met een hoop wijn.
Het werd wel heel luid na een tijdje en de onderwerpen wat meer bizar, maar Evelien kon zich er nog altijd goed in vinden. Ze deed heel leuk mee de hele tijd en dat luchtte wel op. Ik was bang dat het misschien wat teveel ging zijn.
Uiteindelijk zijn de tantes dan naar huis gegaan en hebben wij het ons nog gezellig gemaakt in de zetel.
Nog een opgenomen film gezien, The Taking of Pelham 1 2 3 met John Travolta en Denzel Washington. Echt een goeie film. Daarna ook nog Little Britain Abroad gezien, tot we te moe waren om nog verder te gaan.
Snel in bed gekropen en oogjes dichtgedaan.
Evelien dan gisteren op de trein gezet, nadat we in 't stad nog in de Quick zijn gaan eten.
Het viel wel op dat het op het einde toch wel wat veel werd voor haar. Maar ze kon dan naar huis gaan en het zal dan wel weer iets rustiger zijn geworden.
zaterdag 24 december 2011
Evelien
Donderdag had ik afgesproken met Evelien.
Mama moest 's ochtends naar het ziekenhuis in Torhout, dus bracht ze Evelien ineens mee terug naar huis.
Ik was ook nog een beetje geïmmobiliseerd vanwege de ingreep aan mijn teen de vorige dag. Dus ik moest vrijwel de hele dag met mijn voet omhoog liggen.
We hebben het dus rustig aan gedaan.
Voor diegenen die het nog niet wisten (of geraden hadden), ik ben dus samen met Evelien.
We hebben de hele dag gebabbeld en gelachen. Ook hebben we nog wat geregeld voor de feestdagen. Zo zal ze zondag naar Wilrijk komen om mee Kerstmis te vieren met ons.
De dag was veel te snel voorbij, want rond 17u kwam haar vader haar al terug ophalen.
Nuja, mooie liedjes duren nooit lang.
Maar er komen nog wel dagen om naar uit te kijken, die we samen kunnen doorbrengen.
Mama moest 's ochtends naar het ziekenhuis in Torhout, dus bracht ze Evelien ineens mee terug naar huis.
Ik was ook nog een beetje geïmmobiliseerd vanwege de ingreep aan mijn teen de vorige dag. Dus ik moest vrijwel de hele dag met mijn voet omhoog liggen.
We hebben het dus rustig aan gedaan.
Voor diegenen die het nog niet wisten (of geraden hadden), ik ben dus samen met Evelien.
We hebben de hele dag gebabbeld en gelachen. Ook hebben we nog wat geregeld voor de feestdagen. Zo zal ze zondag naar Wilrijk komen om mee Kerstmis te vieren met ons.
De dag was veel te snel voorbij, want rond 17u kwam haar vader haar al terug ophalen.
Nuja, mooie liedjes duren nooit lang.
Maar er komen nog wel dagen om naar uit te kijken, die we samen kunnen doorbrengen.
Ingreep Teen
Woensdagmiddag ben ik naar huis gegaan. Ik had 's avonds een afspraak bij de dokter.
Hij zou mijn ingegroeide nagel opereren.
De ingreep zelf hield niet veel in.
Hij verdoofde mijn teen eerst. Man, maar dat deed pijn. Kennelijk is dat omdat uiteindes zoals tenen en vingers zo hard aangespannen zijn rond de botten. Dus als ze daar vloeistof inspuiten dan lijkt het alsof je vel op barsten staat. En dat doet wel even pijn. Totdat het dan verdoofd is natuurlijk, dan voelt het enkel vervelend aan. Alsof het slaapt.... wat ook zo is eigenlijk.
Daarna heeft hij met een klein scherp mesje in mijn teennagel gesneden. Hij sneed de kant van de ontsteking los en ook onder mijn nagel, zodat het makkelijker los zou komen. Daarna pakte hij een tang vast en trok het losgesneden deel eruit, zodat het ingegroeide gedeelte niet meer in de wonde zat.
Daarna smeerde hij de wonde in met zilvernitraat, een chemische stof die cellen verbrand. Dat zou het wild vlees dat ik al aan het kweken was, moeten doden, zodat het na een tijdje vanzelf afvalt.
Ok, ik ben nu wel een kwart teennagel kwijt en mijn teen ziet enorm zwart (van dat zilvernitraat), maar het doet toch al niet meer zeer. En nu kan het eindelijk beginnen genezen.
Hij zou mijn ingegroeide nagel opereren.
De ingreep zelf hield niet veel in.
Hij verdoofde mijn teen eerst. Man, maar dat deed pijn. Kennelijk is dat omdat uiteindes zoals tenen en vingers zo hard aangespannen zijn rond de botten. Dus als ze daar vloeistof inspuiten dan lijkt het alsof je vel op barsten staat. En dat doet wel even pijn. Totdat het dan verdoofd is natuurlijk, dan voelt het enkel vervelend aan. Alsof het slaapt.... wat ook zo is eigenlijk.
Daarna heeft hij met een klein scherp mesje in mijn teennagel gesneden. Hij sneed de kant van de ontsteking los en ook onder mijn nagel, zodat het makkelijker los zou komen. Daarna pakte hij een tang vast en trok het losgesneden deel eruit, zodat het ingegroeide gedeelte niet meer in de wonde zat.
Daarna smeerde hij de wonde in met zilvernitraat, een chemische stof die cellen verbrand. Dat zou het wild vlees dat ik al aan het kweken was, moeten doden, zodat het na een tijdje vanzelf afvalt.
Ok, ik ben nu wel een kwart teennagel kwijt en mijn teen ziet enorm zwart (van dat zilvernitraat), maar het doet toch al niet meer zeer. En nu kan het eindelijk beginnen genezen.
Kerkopdracht
Dinsdag heb ik het merendeel van mijn dag besteed aan het op punt stellen van de Kerkopdracht.
Die opdracht bestond er in dat we een inventaris van alle liturgische voorwerpen van een bepaalde kerk.
We moesten er ook een presentatie bij voorbereiden om een aantal speciale voorwerpen extra in het licht te zetten.
Woensdag was het dan zo ver. De presentatie werd uitgevoerd en de taak ingediend.
En je kan niet geloven hoeveel stress er op dat moment van mijn schouders viel. Het is een redelijk belangrijke taak die mijn eerste semester kan maken of kraken.
En hij is wel goed gegaan, dus dat is een hele geruststelling. Ook hebben we de laatste paar taken en testexamens teruggekregen. Die waren, zoals vorige keer, ook heel goed. Nu nog mijn paper goed schrijven volgend semester en dan ben ik er al voor het Werkcollege.
Die opdracht bestond er in dat we een inventaris van alle liturgische voorwerpen van een bepaalde kerk.
We moesten er ook een presentatie bij voorbereiden om een aantal speciale voorwerpen extra in het licht te zetten.
Woensdag was het dan zo ver. De presentatie werd uitgevoerd en de taak ingediend.
En je kan niet geloven hoeveel stress er op dat moment van mijn schouders viel. Het is een redelijk belangrijke taak die mijn eerste semester kan maken of kraken.
En hij is wel goed gegaan, dus dat is een hele geruststelling. Ook hebben we de laatste paar taken en testexamens teruggekregen. Die waren, zoals vorige keer, ook heel goed. Nu nog mijn paper goed schrijven volgend semester en dan ben ik er al voor het Werkcollege.
Abonneren op:
Posts (Atom)