Ik had het misschien al eerder moeten melden, maar vanaf vandaag zit ik in Nederland. En hier zal ik blijven
tot 2 januari. Mama wou met Oud-Nieuw iets speciaals doen en zag dan deze promotie. Ze vroeg de meningen erover en wij zagen dat wel zitten, ook al wisten we niet echt wat te verwachten. Daarmee zitten we nu dus 400 km noordelijker dan dat we anders zouden zitten.
We zitten in Friesland, in de provincie Drenthe. Een dorpje in de provincie Emmen, Westerbork, wat zoveel zou betekenen als 'Westerlijke Burcht'. Ons hotel was vroeger de abdij van Westerbork en noemt dan ook toepasselijk Abdij Westerbork. Je kan het niet echt aan de buitenkant zien dat het een abdij was, maar daar kunnen allerlei redenen voor zijn: het was een christelijke abdij in protestants Nederland, het staat gewoon op de oude site van de abdij, het was de brouwerij van abdijbier... wie weet. Wel is het interieur redelijk abdij-achtig ingericht. Zo heb je overal het gevoel dat je in een Romaanse kerk zit, behalve dan in de kamers, die zijn hypermodern. Wouter en ik delen en kamer, en mama en Jurgen zitten in de kamer naast ons.
Het dorpje is niet groot, denk Vladslo als je weet waar ik woon, maar ze hebben er wel alles. Een aantal restaurants en bistro's, een echte supermarkt, een cultureel centrum, een marktplein, een oliebollenkraam (in België zou het een frituur zijn), een museum en dan nog een aantal zaken zoals bakkers en slagers. Je zou je haast beginnen afvragen waar er nog plaats is om gewoon te wonen.
Ook in de omgelegen gebieden is er veel te vinden. In het toeristisch centrum hebben ze ons weten te vertellen dat er een aantal archeologische sites nabij zijn, alsook een grote dierentuin en een oud gevangeniscomplex. We hebben dan ook al een selectie gemaakt van wat we gaan bezoeken en morgen staat de zoo op het programma.
We zijn vandaag ook al oliebollen gaan eten en ik zeg het je, die van bij ons op de kermis, die trekken op niets in vergelijking met deze. Zoals alleen echte Belgen échte frieten kunnen maken, kunnen alleen Nederlanders échte oliebollen maken. En het kraam heeft onlangs zelfs in de krant gestaan vanwege zijn 25-jarig bestaan, dus ervaring genoeg. En dat proef je (niet dat die oliebollen 25jaar oud zijn é).
Ook hebben we even een kort bezoek gebracht aan het kleine, plaatselijke museum. Het Papierknipselmuseum. En je krijgt precies te zien wat de titel doet vermoeden: Papierknipsels. Wat moet je je daar bij voorstellen? Wel, uitgeknipte silhouetten van mensen, taferelen uitgeknipt in zwart papier, religieuze thema's uitgesneden uit allerlei soorten papier en trouwstukjes die geborduurd lijken met papier. Heel indrukwekkend eigenlijk, en waarschijnlijk niet al te makkelijk om te maken. Denk aan een opgevouwen papier, waar je een mannetje uitknipt en dan openvouwt, zodat je er meerdere hebt. Wel, zoiets, maar dan met planten, dieren, mensen, kledij en ontzettend gedetailleerd tot op de millimeter.
Voor de rest deden we het rustig aan en werkten Wouter en ik nog wat voor school.
Nu zitten we elk op onze kamer en genieten we wat van de sfeer hier. Beneden is er een trouw aan de gang (je kan hier ook trouwen in de "kapel") en buiten steken 'die zotte Hollanders' geregeld vuurwerk af. Hopelijk geraken we geen ogen daaraan kwijt.
Misschien ook even melden: Ik heb mijn gsm ten allen tijde bij en sms'en die je mij stuurt, zijn NIET duurder. Het is enkel duurder als ik moet terugzenden. Wat betekent dat concreet: je mag mij gedurende de volgende dagen wel sms'en en ik zal antwoorden als het erom vraagt, maar ik zal waarschijnlijk niet reageren op alle Nieuwjaars-sms'en die ik morgenavond krijg. Denk dus niet dat ik je geen prettig Nieuwjaar toewens, maar het ligt gewoon nogal duur anders. Als er iets concreets te vertellen of melden valt, zal ik zoals altijd antwoorden (tot op zekere hoogte).
vrijdag 30 december 2011
Kadootjes
Even een overzicht schetsen van wat de feestdagen al van buit hebben opgebracht:
- 1 cadeaubon twv 20euro van de Free-Recordshop
- 1 cadeaubon twv 20euro van de Saturn
waarmee dan al een cd van Greenday en een Collectiedvd van Age of Empires is aangekocht
- 1 schoendoos met snoep
- 1 dvd film 'Repo Man'
- 3 cd's oa van Avenged Sevenfold en Good Charlotte
- 1 boek 'Metamorfosen' van Ovidius
- 1 doosje smurfenkoeken (dank u, Wouter)
- 1 laptopstand met ventilatie tegen oververhitting
- 2 dvd-boxen van 'House M.D.' seizoen 6 en 7
We kunnen zeggen dat het een goede vangst is dit jaar.
Ik heb gekregen wat ik wou en meer.
En dan nog fijne feesten er bovenop.
Zo kent iedereen wel het klassieke gourmet- of fonduefeestmaal met Kerstmis en Nieuwjaar, maar
nu is er sinds kort iets nieuws op de markt dat ook enorm aan het aanslaan is.
Een soort van gourmet-wok.
Iedereen heeft een eigen kookplaatje en een mini-wokpannetje en kan daarmee dan zijn eigen gerechten
klaarmaken à volonté.
Allileke en Palleke hadden een groot assortiment vlees, vis en groenten klaargezet en ook aan verschillende
sauzen was er geen tekort. Ik denk dat we allemaal veel meer gegeten hebben, dan dat we honger hadden, gewoon om alle mogelijk combinaties die we konden bedenken eens uit te proberen. Echt geweldig. Zwaar aan te raden aan iedereen die voor wok, gezelligheid en feesten is.
- 1 cadeaubon twv 20euro van de Free-Recordshop
- 1 cadeaubon twv 20euro van de Saturn
waarmee dan al een cd van Greenday en een Collectiedvd van Age of Empires is aangekocht
- 1 schoendoos met snoep
- 1 dvd film 'Repo Man'
- 3 cd's oa van Avenged Sevenfold en Good Charlotte
- 1 boek 'Metamorfosen' van Ovidius
- 1 doosje smurfenkoeken (dank u, Wouter)
- 1 laptopstand met ventilatie tegen oververhitting
- 2 dvd-boxen van 'House M.D.' seizoen 6 en 7
We kunnen zeggen dat het een goede vangst is dit jaar.
Ik heb gekregen wat ik wou en meer.
En dan nog fijne feesten er bovenop.
Zo kent iedereen wel het klassieke gourmet- of fonduefeestmaal met Kerstmis en Nieuwjaar, maar
nu is er sinds kort iets nieuws op de markt dat ook enorm aan het aanslaan is.
Een soort van gourmet-wok.
Iedereen heeft een eigen kookplaatje en een mini-wokpannetje en kan daarmee dan zijn eigen gerechten
klaarmaken à volonté.
Allileke en Palleke hadden een groot assortiment vlees, vis en groenten klaargezet en ook aan verschillende
sauzen was er geen tekort. Ik denk dat we allemaal veel meer gegeten hebben, dan dat we honger hadden, gewoon om alle mogelijk combinaties die we konden bedenken eens uit te proberen. Echt geweldig. Zwaar aan te raden aan iedereen die voor wok, gezelligheid en feesten is.
dinsdag 27 december 2011
Kerst
Zondag vierden we Kerstmis (duh).
Ik had een week geleden al de vraag gekregen van papa of Evelien niet wou meevieren met ons, dus kreeg die meteen een uitnodiging op haar bord om mee te vieren hier in Wilrijk.
Ik ben ze dan kort na de middag gaan ophalen aan het station. Of eerlijk gezegd, Wouter en ik zijn ze gaan ophalen, want ik kan nog geen schoenen aandoen met mijn teen, en daarom mag ik ook nog niet terug rijden.
We lieten ze eerst al wat acclimatiseren aan de nieuwe omgeving in de auto en begonnen ze voor te bereiden op het feestje. Zowel Wouter als ik vonden het nodig om even een bijlage te geven bij de familie die aanwezig ging zijn op het feestje. Het was niet enkel papa, Min, Wannes, Willem, Wouter en ik, maar ook nog Tante Betty, Tante Marleen en Tante Annie die er bij gingen zijn en daar ben je beter op voorbereid. De tantes, de zussen van Min, zijn nogal een ras apart. Het zijn heel toffe dames, maar wel een beetje aan de luide en drukke kant en dat kan soms wel afschrikken. Dus we gaven Evelien even de achtergrond op een paar tantes, zodat ze wist waar ze vandaan kwamen.
Thuis aangekomen werd ze dan half besprongen door Min en papa die haar langs alle kanten welkom heetten en zeiden dat het geweldig was haar te leren kennen. Dan kennis gemaakt met de Willem en Wannes voordat we ons allen in de living zetten om wat te babbelen. De tantes waren er nog niet, dus namen we al een aperitief met het gezin. We deelden ook al de kadootjes uit die we voor elkaar hadden. Elk jaar trekken we één naam van iemand uit het gezin, waar je dan iets voor moet halen. Ik had Min getrokken en zij kreeg een waardebon met een aantal staaltjes van de ICI Paris XL van mij. Ik kreeg de film Repo-man van Willem en een Saturn-waardebon. Evelien zat niet mee in het systeem, maar kreeg van ons allen een boekenbon van de Standaard Boekhandel. En zij gaf ons allen een grote doos vol met snoep (en met groot, bedoel ik groot. Een grote schoendoos van botten) en mij een doosje 'neuzekes' en een bon van de Free-Recordshop.
Daarna kwamen de tantes en deden we een tweede aperitief (geen bezwaren hier). We praatten een beetje terwijl de voorraad drank nogal snel achteruit ging (Tante Annie heeft een tijdje, en veel alcohol, nodig om in gang te geraken). De ene semi-filosofische discussie na de andere kwam naar boven en we hebben ons bij elke toch goed geamuseerd. Dan gingen we aan tafel.
Typisch kerstdiner: Een voorgerechtje, garnalen- of zalmcocktail; soep, bloemkoolsoep; hoofdgerecht, gevulde kalkoen met gestoofde appels, kroketjes en boontjes; en ijs als dessert. En natuurlijk allemaal vergezeld met een hoop wijn.
Het werd wel heel luid na een tijdje en de onderwerpen wat meer bizar, maar Evelien kon zich er nog altijd goed in vinden. Ze deed heel leuk mee de hele tijd en dat luchtte wel op. Ik was bang dat het misschien wat teveel ging zijn.
Uiteindelijk zijn de tantes dan naar huis gegaan en hebben wij het ons nog gezellig gemaakt in de zetel.
Nog een opgenomen film gezien, The Taking of Pelham 1 2 3 met John Travolta en Denzel Washington. Echt een goeie film. Daarna ook nog Little Britain Abroad gezien, tot we te moe waren om nog verder te gaan.
Snel in bed gekropen en oogjes dichtgedaan.
Evelien dan gisteren op de trein gezet, nadat we in 't stad nog in de Quick zijn gaan eten.
Het viel wel op dat het op het einde toch wel wat veel werd voor haar. Maar ze kon dan naar huis gaan en het zal dan wel weer iets rustiger zijn geworden.
Ik had een week geleden al de vraag gekregen van papa of Evelien niet wou meevieren met ons, dus kreeg die meteen een uitnodiging op haar bord om mee te vieren hier in Wilrijk.
Ik ben ze dan kort na de middag gaan ophalen aan het station. Of eerlijk gezegd, Wouter en ik zijn ze gaan ophalen, want ik kan nog geen schoenen aandoen met mijn teen, en daarom mag ik ook nog niet terug rijden.
We lieten ze eerst al wat acclimatiseren aan de nieuwe omgeving in de auto en begonnen ze voor te bereiden op het feestje. Zowel Wouter als ik vonden het nodig om even een bijlage te geven bij de familie die aanwezig ging zijn op het feestje. Het was niet enkel papa, Min, Wannes, Willem, Wouter en ik, maar ook nog Tante Betty, Tante Marleen en Tante Annie die er bij gingen zijn en daar ben je beter op voorbereid. De tantes, de zussen van Min, zijn nogal een ras apart. Het zijn heel toffe dames, maar wel een beetje aan de luide en drukke kant en dat kan soms wel afschrikken. Dus we gaven Evelien even de achtergrond op een paar tantes, zodat ze wist waar ze vandaan kwamen.
Thuis aangekomen werd ze dan half besprongen door Min en papa die haar langs alle kanten welkom heetten en zeiden dat het geweldig was haar te leren kennen. Dan kennis gemaakt met de Willem en Wannes voordat we ons allen in de living zetten om wat te babbelen. De tantes waren er nog niet, dus namen we al een aperitief met het gezin. We deelden ook al de kadootjes uit die we voor elkaar hadden. Elk jaar trekken we één naam van iemand uit het gezin, waar je dan iets voor moet halen. Ik had Min getrokken en zij kreeg een waardebon met een aantal staaltjes van de ICI Paris XL van mij. Ik kreeg de film Repo-man van Willem en een Saturn-waardebon. Evelien zat niet mee in het systeem, maar kreeg van ons allen een boekenbon van de Standaard Boekhandel. En zij gaf ons allen een grote doos vol met snoep (en met groot, bedoel ik groot. Een grote schoendoos van botten) en mij een doosje 'neuzekes' en een bon van de Free-Recordshop.
Daarna kwamen de tantes en deden we een tweede aperitief (geen bezwaren hier). We praatten een beetje terwijl de voorraad drank nogal snel achteruit ging (Tante Annie heeft een tijdje, en veel alcohol, nodig om in gang te geraken). De ene semi-filosofische discussie na de andere kwam naar boven en we hebben ons bij elke toch goed geamuseerd. Dan gingen we aan tafel.
Typisch kerstdiner: Een voorgerechtje, garnalen- of zalmcocktail; soep, bloemkoolsoep; hoofdgerecht, gevulde kalkoen met gestoofde appels, kroketjes en boontjes; en ijs als dessert. En natuurlijk allemaal vergezeld met een hoop wijn.
Het werd wel heel luid na een tijdje en de onderwerpen wat meer bizar, maar Evelien kon zich er nog altijd goed in vinden. Ze deed heel leuk mee de hele tijd en dat luchtte wel op. Ik was bang dat het misschien wat teveel ging zijn.
Uiteindelijk zijn de tantes dan naar huis gegaan en hebben wij het ons nog gezellig gemaakt in de zetel.
Nog een opgenomen film gezien, The Taking of Pelham 1 2 3 met John Travolta en Denzel Washington. Echt een goeie film. Daarna ook nog Little Britain Abroad gezien, tot we te moe waren om nog verder te gaan.
Snel in bed gekropen en oogjes dichtgedaan.
Evelien dan gisteren op de trein gezet, nadat we in 't stad nog in de Quick zijn gaan eten.
Het viel wel op dat het op het einde toch wel wat veel werd voor haar. Maar ze kon dan naar huis gaan en het zal dan wel weer iets rustiger zijn geworden.
zaterdag 24 december 2011
Evelien
Donderdag had ik afgesproken met Evelien.
Mama moest 's ochtends naar het ziekenhuis in Torhout, dus bracht ze Evelien ineens mee terug naar huis.
Ik was ook nog een beetje geïmmobiliseerd vanwege de ingreep aan mijn teen de vorige dag. Dus ik moest vrijwel de hele dag met mijn voet omhoog liggen.
We hebben het dus rustig aan gedaan.
Voor diegenen die het nog niet wisten (of geraden hadden), ik ben dus samen met Evelien.
We hebben de hele dag gebabbeld en gelachen. Ook hebben we nog wat geregeld voor de feestdagen. Zo zal ze zondag naar Wilrijk komen om mee Kerstmis te vieren met ons.
De dag was veel te snel voorbij, want rond 17u kwam haar vader haar al terug ophalen.
Nuja, mooie liedjes duren nooit lang.
Maar er komen nog wel dagen om naar uit te kijken, die we samen kunnen doorbrengen.
Mama moest 's ochtends naar het ziekenhuis in Torhout, dus bracht ze Evelien ineens mee terug naar huis.
Ik was ook nog een beetje geïmmobiliseerd vanwege de ingreep aan mijn teen de vorige dag. Dus ik moest vrijwel de hele dag met mijn voet omhoog liggen.
We hebben het dus rustig aan gedaan.
Voor diegenen die het nog niet wisten (of geraden hadden), ik ben dus samen met Evelien.
We hebben de hele dag gebabbeld en gelachen. Ook hebben we nog wat geregeld voor de feestdagen. Zo zal ze zondag naar Wilrijk komen om mee Kerstmis te vieren met ons.
De dag was veel te snel voorbij, want rond 17u kwam haar vader haar al terug ophalen.
Nuja, mooie liedjes duren nooit lang.
Maar er komen nog wel dagen om naar uit te kijken, die we samen kunnen doorbrengen.
Ingreep Teen
Woensdagmiddag ben ik naar huis gegaan. Ik had 's avonds een afspraak bij de dokter.
Hij zou mijn ingegroeide nagel opereren.
De ingreep zelf hield niet veel in.
Hij verdoofde mijn teen eerst. Man, maar dat deed pijn. Kennelijk is dat omdat uiteindes zoals tenen en vingers zo hard aangespannen zijn rond de botten. Dus als ze daar vloeistof inspuiten dan lijkt het alsof je vel op barsten staat. En dat doet wel even pijn. Totdat het dan verdoofd is natuurlijk, dan voelt het enkel vervelend aan. Alsof het slaapt.... wat ook zo is eigenlijk.
Daarna heeft hij met een klein scherp mesje in mijn teennagel gesneden. Hij sneed de kant van de ontsteking los en ook onder mijn nagel, zodat het makkelijker los zou komen. Daarna pakte hij een tang vast en trok het losgesneden deel eruit, zodat het ingegroeide gedeelte niet meer in de wonde zat.
Daarna smeerde hij de wonde in met zilvernitraat, een chemische stof die cellen verbrand. Dat zou het wild vlees dat ik al aan het kweken was, moeten doden, zodat het na een tijdje vanzelf afvalt.
Ok, ik ben nu wel een kwart teennagel kwijt en mijn teen ziet enorm zwart (van dat zilvernitraat), maar het doet toch al niet meer zeer. En nu kan het eindelijk beginnen genezen.
Hij zou mijn ingegroeide nagel opereren.
De ingreep zelf hield niet veel in.
Hij verdoofde mijn teen eerst. Man, maar dat deed pijn. Kennelijk is dat omdat uiteindes zoals tenen en vingers zo hard aangespannen zijn rond de botten. Dus als ze daar vloeistof inspuiten dan lijkt het alsof je vel op barsten staat. En dat doet wel even pijn. Totdat het dan verdoofd is natuurlijk, dan voelt het enkel vervelend aan. Alsof het slaapt.... wat ook zo is eigenlijk.
Daarna heeft hij met een klein scherp mesje in mijn teennagel gesneden. Hij sneed de kant van de ontsteking los en ook onder mijn nagel, zodat het makkelijker los zou komen. Daarna pakte hij een tang vast en trok het losgesneden deel eruit, zodat het ingegroeide gedeelte niet meer in de wonde zat.
Daarna smeerde hij de wonde in met zilvernitraat, een chemische stof die cellen verbrand. Dat zou het wild vlees dat ik al aan het kweken was, moeten doden, zodat het na een tijdje vanzelf afvalt.
Ok, ik ben nu wel een kwart teennagel kwijt en mijn teen ziet enorm zwart (van dat zilvernitraat), maar het doet toch al niet meer zeer. En nu kan het eindelijk beginnen genezen.
Kerkopdracht
Dinsdag heb ik het merendeel van mijn dag besteed aan het op punt stellen van de Kerkopdracht.
Die opdracht bestond er in dat we een inventaris van alle liturgische voorwerpen van een bepaalde kerk.
We moesten er ook een presentatie bij voorbereiden om een aantal speciale voorwerpen extra in het licht te zetten.
Woensdag was het dan zo ver. De presentatie werd uitgevoerd en de taak ingediend.
En je kan niet geloven hoeveel stress er op dat moment van mijn schouders viel. Het is een redelijk belangrijke taak die mijn eerste semester kan maken of kraken.
En hij is wel goed gegaan, dus dat is een hele geruststelling. Ook hebben we de laatste paar taken en testexamens teruggekregen. Die waren, zoals vorige keer, ook heel goed. Nu nog mijn paper goed schrijven volgend semester en dan ben ik er al voor het Werkcollege.
Die opdracht bestond er in dat we een inventaris van alle liturgische voorwerpen van een bepaalde kerk.
We moesten er ook een presentatie bij voorbereiden om een aantal speciale voorwerpen extra in het licht te zetten.
Woensdag was het dan zo ver. De presentatie werd uitgevoerd en de taak ingediend.
En je kan niet geloven hoeveel stress er op dat moment van mijn schouders viel. Het is een redelijk belangrijke taak die mijn eerste semester kan maken of kraken.
En hij is wel goed gegaan, dus dat is een hele geruststelling. Ook hebben we de laatste paar taken en testexamens teruggekregen. Die waren, zoals vorige keer, ook heel goed. Nu nog mijn paper goed schrijven volgend semester en dan ben ik er al voor het Werkcollege.
Status van de Deur
Zoals ik aan het begin van de week al zei, werd mijn deur gesloopt om er voor te zorgen dat er geen slachtoffers werden gemaakt bij een gaslek vlak voor mij deur.
Nu zou de deur dinsdag al vervangen zijn, maar dat is nog niet gedaan.
En ook toen ik woensdagmiddag terug naar huis ging, was er nog niets hersteld.
Ik ben nu benieuwd wanneer hij eigenlijk hersteld gaat worden.
Nu zou de deur dinsdag al vervangen zijn, maar dat is nog niet gedaan.
En ook toen ik woensdagmiddag terug naar huis ging, was er nog niets hersteld.
Ik ben nu benieuwd wanneer hij eigenlijk hersteld gaat worden.
Abonneren op:
Posts (Atom)